Με την ευκαιρία της εορταστικής συνάξής μας στο Μέγα Ρεύμα, το απόγευμα τη Πέμπτης, 30 Απριλίου 2026, ολόκληρη η οικογένεια του χωριού μας επιθυμεί να συγχαρεί εγκάρδια τον κ. Γιώργο Παπαλιάρη, για την επάξια απομονή, από τον Παναγιώτατο Πατριάρχη μας, του οφφικίου του Άρχοντα Λαοσυνάκτη της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας. Είναι γνωστό σε όλους, ότι ο νέος Άρχοντας είναι γέννημα και θρέμμα του Μεγάλου Ρεύματος. Οι έντονες παιδικές αναμνήσεις του είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τον Ταξιάρχη μας, στο εσωτερικό του οποίου ένιωσε τη χαρά, τη συγκίνηση και την ευτυχία της προσωπικής επικοινωνίας με τον Θεό. Στον καταπράσινο κήπο του Ναού μας έζησε ώρες ξεγνοισιάς, παίζοντας με τους φίλους τους, πέφτοντας μερικές φορές και ματώντας τα γόνατά του, αναμνήσεις χαραγμένες πολύ βαθειά στην παιδική ψυχή… Και ύστερα, στη γειτονική Αστική Σχολή του Μεγάλου Ρεύματος, όπου έμαθε το πρώτα γράμμα και διδάχθηκε το ήθος της Ρωμηοσύνης, συνεχίζοντας την εκμάθηση όλων όσα του δίδασκαν στο σπίτι οι αείμνηστοι σήμερα σεβαστοί και εκλεκτοί γονείς του, Στέφανος και Ελένη. Αργότερα, η Μέση Εκπαίδευση είχε αρκετά στοιχεία θεολογικής σκέψης, καθώς αποφοίτησε από λυκειακό τμήμα της Ιεράς Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Στις ανώτερες σπουδές του έλαβε τα εφόδια της επιχειρηματικότητας, τα οποία έθεσε στη διάθεση της Ομογένειας, μαζί με όλον τον ενθουσιασμό και τον δυναμισμό της νεότητάς του, αισθήματα τα οποία τον οδήγησαν στη συστηματική ενασχόλησή του, με τη διαχείρηση των Κοινοτικών πραγμάτων. Και αφού εκπαιδεύτηκε κατάλληλα και εξασκήθηκε στο έργο αυτό, ανέλαβε, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, να προσφέρει στο κοινό καλό. Σημείωσε επιτυχίες και αισθάνθηκε απογοητεύσεις... Προβληματίστηκε και ανεθάρρησε… Έλαβε μαθήματα ζωής• πολλές φορές αρκετά δύσκολα μαθήματα, τα οποία πέρασε με επιτυχία…. Δοκιμάστηκε, όπως ο χρυσός στο χωνευτήρι του εργαστηρίου των χρυσοχόων…Και προετοιμασμένος και κατηρτισμένος πολύ καλά, ανέβαλε επικεφαλής της Εφοροεπιτροπής της Κοινότητάς μας, την οποία ανόρθωσε και ανέδειξε. Και άρχισε ξανά το Μέγα Ρεύμα να στέλνει την αύρα του Βοσπόρου τη λεπτή σ’ ολόκληρη την Πόλη, μέχρι που ανέβηκε στον λόφο του Σταυροδρομίου και αγκάλιασε την Μεγαλώνυμη ομώνυμη Κοινότητα, με τους Ναούς, τα Σχολεία της και τα κοινωφελή Ιδρύματά της.
Η προεδρία του Σ.Υ.Ρ.Κ.Ι. τον εξάσκησε ακόμη περισσότερο στην υπευθυνότητα και την διορατικότητα, ώστε να αποδώσει καρπούς η χρηστή διαχείριση των Κοινοτικών υποθέσεων. Από την διάθεση προσφοράς δεν υστέρησε ακόμη και η Ίμβρος, την οποία συνεχίζει, με τον τρόπο του, να υπηρετεί.
Παρόλα αυτά, η καρδιά του έμεινε στο χωριό μας, στο οποίο επιστρέφει πάντα, όπως ο Οδυσσέας στην Ιθάκη του, καθώς αντικρύζει από μακριά τον καπνό από την καμινάδα της πατρικής εστίας…! Επιστρέφει, για να σφίξει στην αγκαλιά του, με όλη τη δύναμη της ψυχής του, με μιά κρυφή υπερηφάνεια και δικαιολογημένη συγκίνηση, το Μέγα Ρεύμα, το οποίο καυχάται, διότι από τα σπλάγχνα του ξεπρόβαλε ένας άνθρωπος του ήθους και της προσφοράς του κ. Γιώργου Παπαλιάρη.
Στην πορεία της ζωής του έχει αληθινή συμπαραστάτρια, στήριγμα, σύμμαχο, βοηθό και συναντιλήπτορα, την εκλεκτή σύζυγό του κα Αyşen, η οποία στέκεται δίπλα του λαμπάδα αναμμένη!
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με το στόμα του Παναγιωτάτου Πατριάρχη μας, ανακοίνωσε την απόφασή Του να τιμήσει τον συγχωριανό μας, με ένα εκκλησιαστικό οφφίκιο και μάλιστα με αυτό του Άρχοντα Λαοσυνάκτη της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.
Η χειροθεσία του έγινε στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό, στις 23 Απριλίου, ημέρα της ετήσιας πανήγυρής του, η οποία συνέπεσε με τα ονομαστήρια του νέου Άρχοντα. Στην ομιλία Του, ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας εξήρε την προσωπικότητα, το ήθος και την προσφορά του Άρχοντα Λαοσυνάκτη, αναλύοντας τα καθήκοντα του οφφικίου, έργο του οποίου είναι να συνάγει τους Αρχοντες και τον λαό της Πόλης στην εκκλησία, πρακτική, για την οποία διακρίνεται ο νέος οφφικιάλιος.
Η οικογένεια του Μεγάλου Ρεύματος προσυπογράφει «δυοῖν ταῖς χερσίν» (μτφ. με τα δύο χέρια) όλα όσα είπε εκείνη την ημέρα ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας, αναφωνεί με
όλη την Ομογένεια το «Άξιος»! και εύχεται στο νέο Άρχοντά μας υγεία, μακροημέρευση, έμπνευση, θάρρος, υπομονή, επιμονή και δυνάμεις ανεξάντλητες, ώστε για πολλά-πολλά χρόνια να συνεχίζει την προσφορά του καλύτερου εαυτού του στη Ρωμηοσύνη και τους θεσμούς της.
